Dit jaar blikken we terug op 20 jaar stichting Against Cancer. En daarom willen de kern van de stichting, onze vrijwilligers, ook heel graag aan het woord laten. Iedere maand stellen we graag één van deze toppers aan jullie voor en vragen we hun het hemd van het lijf over hun betrokkenheid bij de stichting en mooie momenten die zij hebben meegemaakt in hun tijd als vrijwilliger.
Met deze keer:
Naam: Rob Hakvoort
Leeftijd: 40
Betrokken bij (geweest): Circuitdag en familiereizen
Hoelang ben je al betrokken bij de stichting en waar kunnen mensen jou wellicht gezien hebben?
17 jaar alweer, de tijd vliegt! Jullie kunnen mij gezien hebben op de Circuitdag en tot een aantal jaren geleden tijdens de reizen.
Hoe ben je bij de stichting betrokken geraakt?
In 2007 en 2008 was ik NL-kampioen motorracen. Hierdoor werd ik in 2009 benaderd om in de superbike klasse te gaan rijden. Dat vond ik heel mooi, ik kwam in het Racen tegen Kanker raceteam terecht en heb vele mooie wedstrijden mogen racen onder dit team. Part of the deal bij het team was dat je meeging met de familierezen als vrijwilliger en je beschikbaar stelde als coureur voor de Circuitdag. De stichting heette toen nog Racen tegen Kanker en het was een prachtige package deal. We konden als coureur iets terug doen.
In jouw tijd als vrijwilliger, zijn er specifieke momenten waar je altijd nog veel plezier op terug kijkt?
Dat zijn er ontzettend veel! Ik ben in 2012 gestopt met motor racen, maar wel altijd actief gebleven voor de Stichting. In de basis zijn we met relatief weinig inspanning de gezinnen zo veel mooie ervaringen aan het geven. Maar als ik de kinderen achter op de motor heb op de Circuitdag, man dat blijft het allermooiste. Op de reizen zijn ook zo veel mooie momenten geweest waar ik nog met heel veel plezier op terug kijkt. De ziekte staat niet centraal tijdens onze events, iedereen heeft echt ook gewoon heerlijke dagen en is er even uit.
Toch wil in nog drie mensen even los benoemen.
Absoluut hoogte punt, Anouk Weijers. Zij is ambassadrice geweest van de stichting, een prachtige, grappige meid. Als jonge dame werd een hersentumor achter haar oog geconstateerd waardoor ze haar zicht aan het verliezen was. Als ambassadrice van Against Cancer heeft ze mooie dingen kunnen doen. Juist omdat ze als geen ander weet hoe belangrijk even ontspannen en lachen kan zijn. In 2010 werd duidelijk dat Anouk in haar race tegen kanker ingehaald werd. Haar laatste wens was om een kart licentie te mogen halen. Samen met een aantal geweldige mensen hebben we dit toen voor haar waar kunnen maken. We hebben een kart voor haar kunnen regelen met prachtige bestickering en toen heeft zij haar speciale “kart examen” afkunnen leggen onder begeleiding. Helaas is ze niet lang daarna overleden. Maar het was geweldig dat we dat voor haar nog hebben kunnen doen. Ik denk met een grote glimlach aan haar terug.
Lieve Brent kende ik via de reis. We hebben daar in één van de pretparken samen een heerlijke suikerspin gegeten. Het waren echt top dagen en we hebben zo veel lol gehad. Met Brent ging het helaas ook niet zoals we zo gehoopt hadden. Hij wilde mij nog heel graag nog zien voordat dat er niet meer inzat. Op zijn laatste feestje heb ik kunnen regelen dat er suikerspinmachine was en zo hebben we nog eens samen kunnen genieten van een heerlijke suikerspin.
En dan deze jongeman die op de foto van dit interview bij mij achterop de motor zit. Helaas weet ik zijn naam niet maar wat we afgelopen Circuitdag samen hebben gedaan was heel erg tof! 13 jaar en door de ziekte is zijn rechterzijde grotendeels verlamd. Achterop een motor kan natuurlijk helemaal niet. Althans dat is wat hij dacht, maar dat hebben we wél gedaan. Zijn voet met een spanband vastgemaakt aan het stepje, gordels om ons heen om hem stevig aan mij vast te maken, een extra handvat om mijn middel zodat hij me met zijn linker hand kon vastpakken, 80% van het rondje heb ik hem met 1 hand vastgehouden, we hebben 200 km/h + gereden. Zijn droom is uitgekomen. Ik ben zo ongelooflijk trots dat we daar met Against Cancer aan bij hebben gedragen. En nee, wij zijn niet de held, dat is hij. 100%.
Wat zijn jouw dromen voor de komende 20 jaar van de stichting?
Ik hoop dat de stichting in deze vorm niet meer bestaat over 20 jaar, dat iedereen van kanker is genezen. Maar als dat niet het geval is hoop ik dat we nog heel lang met deze fantastische vrijwilligers iedereen zo lang mogelijk een glimlach kunnen geven. Maar het liefste heb ik dat het stichting stopt omdat ze niet meer nodig is.
Zou je nog iets willen zeggen tegen de gezinnen, medevrijwilligers of anderen?
Alle vrijwilligers, ik vind het fantastisch dat er nog mensen als jullie zijn in deze verhardende wereld. We toch nog in staat zijn om mensen samen te brengen. Jullie mogen heel trots op jezelf zijn, dat jullie je belangeloos blijven inzetten voor deze lieve mensen. Jullie zijn geweldig!
Super bedankt voor je tijd en tot de Circuitdag!
Volgende maand laten wij weer een andere vrijwilliger aan het woord! Dus houdt onze social media in de gaten. 😊
